Home Nieuws Binnenland Dochter (7) kreeg geen eten, werd geschopt en mocht niet plassen

Dochter (7) kreeg geen eten, werd geschopt en mocht niet plassen

Hun dochter was onhandelbaar, zeggen ze. Ze stelden grenzen en gingen daar misschien weleens te ver in. Maar dat ze haar vanaf haar zevende jaar vier jaar lang regelmatig hebben mishandeld, gekleineerd en verwaarloosd, dat spreken de moeder (37) en vader (38) van het meisje uit Tiel tegen.

De officier van justitie ziet dat anders. Hij eiste vandaag een werkstraf en een voorwaardelijke gevangenisstraf tegen de moeder voor het schoppen van haar dochter, het schelden, buiten in de kou laten staan, geen eten geven, opsluiten in haar kamer waar geen gordijnen en beddengoed waren en dwingen de hele nacht te blijven zitten op haar bed.

Ook de vader hoorde een werkstraf eisen, omdat hij niet ingreep.

De zaak ging rollen in het voorjaar van 2019, na een anonieme melding uit de buurt dat de moeder al jaren op het meisje schold en haar zonder warme kleding buiten de deur zette. Toen het meisje op een dag niet terugkwam van school, trof de wijkagent het 11-jarige kind aan in een parkje.

Ze vertelde dat haar moeder haar een rotkind had genoemd en wilde niet mee naar huis. Hij begeleidde haar en zag hoe de moeder tekeerging tegen het kind.

‘Ze had altijd honger’

Buren vertelden vervolgens dat het meisje weleens bij ze kwam en om eten vroeg. Op school stal het meisje uit broodtrommels van anderen. Ze vertelde daar dat ze vaak geen eten kreeg van haar moeder en dat ze altijd honger had. In haar dagboek schreef ze daar ook over.

Buren zagen dat ze uit haar raam plaste en hadden de indruk dat ze werd opgesloten.

De ouders beaamden voor de rechtbank dat ze haar slaapkamerdeur weleens op slot deden, maar dat was voor haar eigen veiligheid. Ze vernielde spullen, ging in de gordijnen hangen. Dat was ook de reden dat haar kamer minimaal was ingericht en dat ze haar met een camera controleerden.

‘Ze heeft een rijke fantasie’

Het meisje zei dat ze geen lakens en dekens op haar bed had en dat ze niet mocht plassen als ze was opgesloten. Ook vertelde ze dat ze een keer niet mocht gaan slapen en de hele nacht op haar bed moest blijven zitten. Ging ze toch liggen, dan tikte haar moeder op de babyfoon.

Volgens de ouders heeft het meisje een rijke fantasie en heeft ze later toegegeven dat ze over veel dingen gelogen heeft. Het meisje verbleef een tijdje bij haar grootouders, maar woont nu onder toezicht weer bij haar ouders.

‘We hebben om hulp gevraagd’

Die schuiven veel van de verantwoordelijkheid af naar de hulpverlening. Ze hadden in 2012 al om hulp gevraagd, vertelden ze, omdat ze niet wisten hoe ze met het meisje om moesten gaan. Maar ze kregen niet waar ze om vroegen. De officier van justitie beaamde dat jeugdbescherming steken heeft laten vallen. Het gezin heeft inmiddels al de zesde gezinsvoogd.

,,Dramatisch”, zei hij. Maar hij vindt niet dat alle schuld af te schuiven is op de hulpverlening en het meisje zelf, zoals de ouders in zijn ogen doen. Er ligt geen diagnose waaruit zou moeten blijken dat het meisje gedragsproblemen heeft en het ging goed toen ze bij haar grootouders woonde.

De zaak kwam in maart al op zitting, maar werd toen aangehouden voor psychologisch onderzoek naar de moeder. Zij maakte in haar jeugd nare dingen mee en de rechtbank wilde weten of dit van invloed is geweest op
hoe ze omging met haar dochter. De psycholoog kon echter geen stoornissen vinden.

Inmiddels lijkt het goed te gaan in het gezin en met het meisje. Maar de samenwerking met de hulpverlening loopt moeilijk.

Ze waren radeloos. Ze vroegen om hulp en kregen die nietAdvocaat van de ouders

Liever niet de ouders naar de gevangenis

De officier van justitie vindt niet dat sprake is van uitingen van onmacht aan de zijde van de ouders, het gaat wat hem betreft verder dan dat. Het meisje is er niet bij gebaat als haar ouders de gevangenis in gaan, stelde hij. Daar komt bij dat de zaak al wat ouder is en de kans op herhaling als laag wordt ingeschat.

Hij eiste daarom voor moeder een werkstraf van 150 uur en een voorwaardelijke gevangenisstraf van vier maanden met een proeftijd van twee jaar. De vader moet wat hem betreft 80 uur werken en twee maanden voorwaardelijk krijgen.

‘Wat moet je dan als ouders?’

De verdediging stelde nog eens dat het meisje onhandelbaar was, destijds. ,,Wat moet je dan als ouders?” Het was voor haar veiligheid dat de deur soms op slot ging, niet om haar te straffen, benadrukte de advocaat.

En dat moeder soms heftig met haar sprak, was omdat ze het moeilijk vond haar dochter in het gareel te houden. ,,Dat is nog geen psychische mishandeling. Er is geen opzet geweest haar pijn te doen.”

Blauwe plekken die zijn geconstateerd, liep het meisje volgens hem op tijdens het spelen op school. Hij zei dat de gezinssituatie door het gedrag van het kind was ontwricht. ,,Ze waren radeloos. Ze vroegen om hulp en kregen die niet.” Hij verzocht de rechtbank rekening te houden met fouten die zijn gemaakt bij de hulpverlenende instanties en het feit dat het nu goed gaat met het meisje.

Uitspraak over twee weken.

klik en neem een kijkje