Home Nieuws Binnenland Dokter Özlem Ü. bleek toch geen dokter te zijn

Dokter Özlem Ü. bleek toch geen dokter te zijn

Rechtszaak Özlem Ü. werkte met vervalste documenten in diverse ziekenhuizen, onder meer met kankerpatiënten.

Özlem Ü. (33) staart naar beneden, haar warrige haren weggestopt in haar zwarte trui, mouwen over haar handen getrokken. Ze zat vast in een „cirkel van leugens”, zegt ze tegen de rechter. „Ik kwam er zelf niet meer uit.”

De rechtbank van Zwolle behandelde maandag de zaak van Özlem Ü, die wordt verdacht van valsheid in geschrifte, identiteitsfraude, oplichting en overtreding van de Wet op de beroepen in de individuele gezondheidszorg (BIG).

Özlem zou van 2017 tot en met 2020 met valse documenten hebben gesolliciteerd bij meer dan vijftien zorginstellingen en ziekenhuizen. Ze vervalste een artsendiploma en een paspoort. Zodat ze op papier dezelfde naam had als een arts die wél in het BIG-register staat. In dat register staan meer dan 350.000 zorgverleners met hun beroepsbevoegdheid en eventuele berispingen van het Medisch Tuchtcollege.

De echte arts zit nu samen met haar zus achter Özlem in de rechtbank. „Ik wil sorry zeggen”, zegt Özlem, maar ze durft niet naar achteren te kijken.

In 2020 solliciteerde Özlem bij het Deventer Ziekenhuis, waar toevallig de zus werkte van de arts wier BIG-registratie ze gebruikte. De zus werd gevraagd of zij en Özlem familie waren. Zo ontstond argwaan. In mei 2020 werd Özlem in het ziekenhuis aangehouden. In haar huis werden pasjes van andere medische instellingen gevonden: Ziekenhuis Gelderse Vallei in Ede, het Maxima Medisch Centrum in Eindhoven, Thuisvaccinatie.nl. Op haar computer stonden documenten van het Alrijne Ziekenhuis in Leiderdorp – waar ze had gesolliciteerd als assistent cardiologie.

In haar auto vonden ze papieren van rijbewijskeuringsarts.nl. In juli 2020 waarschuwde de inspectie Gezondheidszorg en Jeugd voor haar door haar volledige naam en geboortedatum bekend te maken.

De rechtbankvoorzitter ziet „een patroon”. Als Özlem werd aangenomen, en dat werd ze bijna overal, werkte ze er vaak maar kort. Daarna kwam ze niet meer opdagen, nam ze ontslag, of meldde ze zich ziek.

Özlem behandelde ook patiënten. Ze zou twee nachten op een huisartsenpost hebben meegedraaid. Ze onderzocht er een baby met benauwdheidsklachten en gaf een patiënt met rugklachten een injectie met pijnstiller diclofinac – Özlem ontkent dat. Voor thuisvaccinaties.nl gaf ze vijf maanden lang vaccinaties en schreef de malariapillen voor. Bij het Centrum Hyperthermie in Amsterdam bracht ze infusen aan, voerde ze intakegesprekken en gaf ze hyperthermiebehandelingen aan kankerpatiënten, waarbij een tumor door straling wordt verwarmd. De voorzitter: „Ze vonden dat u het goed deed daar, heb ik begrepen uit de aangifte.” Ze werd er pas ontslagen nadat de kliniek door de inspectie werd gewaarschuwd.

Als Özlem werd aangenomen werkte ze er vaak maar kort

De vraag in de rechtbank is vandaag: wáárom deed ze dit alles? Ondanks een jeugd met een depressieve moeder, waarin zij voor haar broertjes en zusjes moest zorgen, lukte het Özlem een vwo-diploma te halen. Ze wilde altijd al dokter worden, zegt ze. Ze ging geneeskunde studeren, maar in het eerste jaar kreeg ze kanker. Huidkanker, „en ook een tumor bij het hart?”, zegt de rechtbankvoorzitter vertwijfeld. „Is dat zo? Want daar wordt nu verder geen onderzoek naar gedaan.” Özlem zegt dat ze zichzelf afgelopen jaren verwaarloosde, niet naar controles is gekomen. Ze heeft een posttraumatische stress-stoornis, depressies en borderline. Dingen uit haar jeugd kan ze niet over praten. Ze is in behandeling. „Ik ben me ervan bewust dat veel niet klopt, hierboven.”

Heeft ze eigenlijk tegen haar ouders verteld dat ze vervolgens een bindend negatief studieadvies kreeg, wil de rechter weten. „Nee”, zegt ze. „Had dat er ook niet mee te maken?”, wil de rechter weten. Hij bedoelt: met het liegen. „Een beetje wel”, zegt ze.

„Wat ik het ergste vind”, zegt de officier van justitie, „is hoe mevrouw omging met gevoelens van kwetsbare patiënten.” Hij eist een gevangenisstraf van achttien maanden, waarvan zes voorwaardelijk.

Volgens Özlems advocaat kon ze „niet leven met de realiteit”. Maar er is volgens hem geen bewijs dat ze gezondheidsschade bij patiënten heeft veroorzaakt. „Ik vraag compassie voor dat hoopje ellende dat naast me zit.”

Ze heeft niemand meer, zegt Özlem snikkend. „Maar ik ben weer mezelf. Niet meer de neppe dokter.”

Uitspraak volgt over twee weken, op maandag 13 december.

Heeft u tips, info of beelden? Mail dan naar info@turksomroep.nl. We zijn ook te bereiken via Facebook en Instagram.

Vorig artikelNederlandse inflatie naar 5,6 procent: hoogste niveau van afgelopen 24 jaar
Volgend artikelPoll: Welke Nederlandse media vertrouw je het meest?