Honderdvijftig Turkse- en Marokkaanse Rotterdamse vrouwen trekken wekelijks hun wandelschoenen aan in de strijd tegen diabetes type 2. Ze willen grip op hun leefstijl en proberen hun eetpatroon te veranderen. Dus minder baklava’s en chebakia’s eten, meer bewegen. ,,Het is iedere keer een wedstrijd wier stappenteller het hoogst scoort.”

Op dondermiddag zijn zo’n vijfentwintig Turkse vrouwen van buurthuis ’t Klooster en de Kocatepe moskee klokslag 13.00 uur verzameld om te gaan wandelen in het Afrikaanderpark. Allemaal 45-plussers. Het gros loopt in normale kleding, maar heeft wel sneakers aan.

Sommige vrouwen hebben diabetes type 2, anderen zitten net tegen de grens aan. ,,Het gevolg van ongezond eten en weinig bewegen. Deze vrouwen werken niet, de verleiding om thuis wat te eten is groot”, aldus Ömer Hunkar Ilik, die vijftien jaar activiteitencoördinator is bij Vereniging DSB in de wijk Feijenoord. Uit meerdere onderzoeken blijkt dat diabetes bij mensen van Turkse en Marokkaanse komaf twee tot drie keer vaker voorkomt dan gemiddeld. 

Deze vrouwen werken niet, de verleiding om thuis wat te eten is grootÖmer Hunkar Ilik, Vereniging DSB

Gebabbel

Daarom zette Ilik het beweegprogramma Mijn Diabetes in Beweging op in samenwerking met de Bas van de Goor Foundation en farmaceutisch bedrijf Novo Nordisk. Zowel in Rotterdam-Zuid als in Noord zijn wandelgroepen gestart. Ze lopen tien weken lang een half uur in de week. ,,Wandelen is het toverwoord in strijd tegen suikerziekte.” 

Er wordt veel gebabbeld onderweg. De een wil diabetes te lijf, de ander overgewicht. Een van de oudere vrouwen, Halise, spuit dagelijks insuline. ,,Ik wist helemaal niet dat je suikerwaarde daalt als je meer wandelt.  Waar ik allemaal last van heb? Een hoge bloeddruk, hoge suikerwaarde en cholesterolgehalte en kortademigheid.” 

Sevilay, met haar 64 jaar de oudste van de groep, loopt mee ondanks een gescheurde meniscus. ,,Het is gezellig. Ik probeer ook vaker te lopen, al is het maar naar de Lidl of de markt. Anders blijven we thuis gekluisterd aan de bank.”

Waar ik allemaal last van heb? Een hoge bloeddruk, hoge suikerwaar­de en choleste­rol­ge­hal­te en kortademig­heidWandelaar Halise

Woordenlijst

Volgens cijfers van de GGD uit 2020 heeft 8 procent van de inwoners in Feijenoord tussen 18 en 64 jaar diabetes. Dat is het hoogste percentage in de regio Rotterdam.

Voor deze vrouwen, die de Nederlandse taal niet machtig zijn, heeft Ilik een lijst opgesteld met driehonderd woorden, vertaald in het Turks en Arabisch. De lijst met ‘volkoren brood’, ‘haver’ en ‘zoutarm’ moet ze in staat stellen gezondere boodschappen te doen. 

De vrouwen krijgen wekelijks een filmpje via Whatsapp toegestuurd waarin voedings- en bewegingsadviezen en alternatieven worden gegeven voor ongezond voedsel. Zoals volkorenbrood in plaats van Turkse pide, geen vruchtensap maar water met mint als drank. De video’s zijn in het Turks of Arabisch, met Nederlandse ondertiteling. 

Terwijl mediterraans eten van origine gezond is, eten veel families ongezond, vertelt Ilik. De armoede in Feijenoord heeft daar een hand in. ,,Ze gaan vaak voor goedkoop voedsel, de koolhydraatrijke producten, zoals brood, pasta, rijst en aardappelen.” 

Ze gaan vaak voor goedkope voedsel, de koolhy­draat­rij­ke producten, zoals brood, pasta, rijst en aardappe­lenÖmer Hunkar Ilik

Stappenteller

Hatice vindt het moeilijk om af te blijven van zoetigheden en deeggerechten. ,,Ik kan het niet laten als ik baklava op tafel zie staan.” Corona hielp een handje: de vrouwen gaan niet meer bij elkaar op de thee en eten dus ook minder lekkernijen. 

Neriman (48), de snelste in de groep, maakt sinds kort iedere dag een ommetje. ,,Veertig minuten per dag, langs de Erasmusbrug en de Willemsbrug.” Ze is bijna 18 kilo kwijt. ,,Het is mij gelukt met gezond eten, discipline en wilskracht.” De vrouwen motiveren elkaar via een Whatsapp-groep. Daar worden massaal screenshots gedeeld van de stappenteller. ,,Prachtig om te zien. Het is iedere keer een wedstrijd wier stappenteller het hoogst scoort,” aldus Ilik.

Terug in ’t Klooster, praten de vrouwen nog even na. De theekannen worden op tafel gezet maar ook biscuits. ,,Wie heeft dat op tafel gezet?” vraagt Ilik met gefronste wenkbrauwen. ,,We hebben maar eentje gepakt en in héél kleine stukjes verdeeld”, zegt een van de vrouwen blozend. Ilik: ,,Er is nog een lange weg te gaan maar ze komen er wel.”

Via: Ad / 📷 Roel Dijkstra

Heeft u tips, info of beelden? Mail dan naar info@turksomroep.nl. We zijn ook te bereiken via Facebook en Instagram.

Vorig artikelOM vindt dat dader Onur K. gezinsmoord toch levenslang moet krijgen
Volgend artikelTweede Kamer steunt invoering coronapas in niet-essentiële winkels